Sag lobumdan sol lobuma...

Ben hicbisey anlamiyorum bu hayattan. Hatta bisey anlayip anlamadigimi da anlayamiyorum. Asil derdim de bu galiba. Farkindaligi son derece yuksek biri oldugumu dusunurken, kendi hayatima uzaktan bakmaya zorlaniyorum. 'An'da kalmak son derece onemli biliyorum ve hatta bunu basarabilmenin onemini bircok yerden okudum. Dahasi, anda kalabilmeyi basarmanin yolunun, dogayi ve cocuklari izlemek oldugunu da okumustum. 

Cogu zaman, mesela iste ogle arasi bir arkadasimla gulusup sohbet ederken bile, o anin ne kadar onemli ve bir daha gelmeyecek zamanlardan oldugunu biliyorum. Bunu farkettigim anda, o anin gunumu nasil daha guzellestirdigini farkedebiliyorum. 

Gelin gorun ki, bazen ana bakmaktan genis bakis acisini kaybettigimi dusunuyorum. Sadece ana odaklanip anlik degerlendirmelerden yanlis sonuclara varmamin olasi oldugunu biliyorum hem de. Fakat bu sefer genis aciyla bakarsam da, aciyi oyle genis tutuyorum ki, ne degerlendirmelerimin ucu sonu birlesiyor, ne de artik o kucuk anlari gorebiliyor oluyorum. 

Herseyin azi karar cogu zarar derler ya, bazen Nutella yermisim gibi kendimi dusunmek konusunda da durduramayip bir sure sonra kendi kurdugum labirentin icinde kayboluyorum. 

Tamam cok pesimist gibi gorunen durumlar bunlar farkindayim. Peki ne yapmali ki? Sunu soyleyeyim bastan; henuz cozebilmis degilim. Zaten cozdum ben diyen adama da inanmam. Ama herkes bir sekilde bir yol buluyor, kimi bastiriyor, kimi mazeretler buluyor, kimi kabulleniyor, kimi ise mucadele ediyor. 

Ben hepsini yapiyorum, hepsinden fazlasini hatta. Ama ogrenmeye calistigim sey, dusunurken afedersiniz b*kunu cikarmamak. Cunku bilimsel gercekler de soyluyor ki, kadinin iki beyin lobunun arasindaki sinir baglantilari erkeklerden daha fazla. E belli ki duz mantik dusunemiyoruz. Ama benim baglantilar dolanmis muhtemelen ki bazen kisa devre yapiyorlar. 

Asil mesele zaten kendi kafani netlestirmek belki de. Ne istedigini bilmek bence buyuk bir lutuf. Kimse ben bu hayattan ne istedigimi biliyorum demesin. Tamam hepimiz saglik, huzur, mutluluk istiyoruz ama bana tanimla desem kal gelir hepinize. Adam bosuna mi sormus 'Bana mutlulugun resmini yapabilir misin?' diye. Simdi icindeki ironiyi gorebiliyor musunuz? 

Gercekten de bunlari netlestirmek cok guc. Hatta hayatinizdaki olumsuz seyleri ortaya cikartmaniz bile hic de kolay degildir. Ben oturup yaziyorum bazen. Eger kisiyle ilgiliyse ona yaziyorum mektup, anlatiyorum acik acik dokuyorum icimi tatli tatli. Bir ayrinti, gondermiyorum o mektubu. Ama tekrar oturup okudugumda, aslinda rahatsizliklarim neler, bunlarin altinda neler olabilir ve hatta ben ne istiyormusumu daha net secebiliyorum. 

Bazen o kadar labirentlerde dolanip karanliklardan cikamadiginiz, beyninizin sag lobundan sol lobuna hic bitmeyen tenis maci oldugunu anladiginiz anda aslinda daha basit dusunmenin, sizi biraz olsun sakinlestirdigini goreceksiniz. Ha tabi sunu soyleyeyim ki, o tenis maclari olmadan da asla bulamayacaksiniz detaylari. Ama en sonunda yaziya dokeceklerinizden akiverecek cevaplar. Aslinda donup dolasip bir iki yerde takildiginizi bulacaksiniz belki kim bilir. Cunku o takildigimiz seylerden dolayi incik cincik ediyoruz herseyi. Sandikta bir mendil araken tum sandigi dokup ay bak bu solmus, bu kokmus diye daha bir suru sey buluyoruz. Ama aslinda o aradigimiz curuk mendil yuzunden kokmus oluyor digerleri onu farkedemiyoruz. 

Tabi olay anlamakla bitmiyor. Anlamanin kolay oldugunu saniyordunuz ama bitirdim sizi az evvel yazdiklarimla. Bildiginiz yanlis. Eheh cok eglenceli bunu soylemek. Ne ugrastim ben biliyo musunuz! Siz de unutun bildiklerinizi!

Anladiktan sonra ne yapabileceginizi ben size soyleyemeyecegim. Etrafimda gozlem yapiyorum da, daha anlama kismini gerceklestirememis kisiler oyle cok ki. Ama yasamanin bir yolunu bulmuslar. Sirtlarini ya birilerine, ya gelecekteki mutluluk planlarina ya onu uzaklastiracak bir hobiye falan baglamislar. Uzaktan ozendirici gibi olsa da, su olunca daha mutlu olacagim diyen insanlara haykirmak istiyorum surekli ertelediklerini hayatlarini. Bunlar boyleyken bazilari ise rahatsiz bile degil birseylerden. Oyle saniyor, standardi iyi diye biliyor, zaten dahasini isteme hevesi cok da yok. Genelde memur kafali oluyorlar ki bunlara da igne batirip hadi daha bir suru sey var, oku, gez, tat demek istiyorum. Hayatlarinin anlamlarini bulsunlar sonra dahasini bulsunlar sonra daha da derine insinler istiyorum. Hayatin anlami diyince pek bi geyik geliyo ama hakikaten cok derin birseymis be dostum! Iki dakikada felsefe yaptigimi saniyorum belki haddim degil ama bizim de kafadaki kiriklik dolayisiyla var bazi cikarimlarimiz. 

Simdi ne yapacagiz? Vallahi bilmiyorum, okudunuz, zaten bi halt degistirememisimdir kafanizda iki satirla, nasil biliyosaniz oyle yapin!