Yeni yil geldiiii!!

Sevgili Blog,

Yilin son gununde seni ihmal etmek olmazdi. Bu yuzden 2010'dan vazgecerken, tipki haberlerdeki gibi sooooyle bir analim biz de gecmise gidip derim?

2010'da neler oldu? One cikan olaylari neler? Nelere guldum, nelere agladim? Az soooooraa! Hahah, yok artik, o kadar da haber havasina sokmicam merak etmeyin :)

Simdiiii, oncelikle gecen sene gecirdigim ennnn guzel yilbasiydi. Icerigi bende gizli kalsin ama simdi o "best"in uzerine bir best of best olmasi pek kolay degil, o yuzden bu sene 0 (yaziyla sifir) beklentiyle tamamen dogaclama olarak yeni yila giricez. Tek bildigim yine bizimkilerin olmamasi sebebiyle Pinar'imla bizde yemek yicez, e sonrasi da kismet artik... Bi de boyle dogaclama bi yeni yil olsun :)

Hem zaten her girdigin sene gibi gecseydi sene, bunu farkederdim sanirim. O yuzden akisina birakiyorum...

Her neyse, yeni yil sonrasi wallahi hatirlamiyorum ilk birkac ay neler oldugunu. Mesela 14 Subat'ta sevgilim var miydi yoksa kendimi eve kapatmis, tum ciftlere lanet mi okuyodum hiiic hatirlamiyorum. Ama yani bisiler yapmis olsam herhalde hatirlardim, o kadar da duygusuz diilim! (Yapmis miydim yeaaa :S)

Fakat gecen seneki Tayland gezimi hepiniz biliyosunuz, keza buradan paylasmistim. En aklimda kalanlardan biri o valla. E yani burada kis yasanirken, Phuket'in beyaz kumlarimda ayaklarini sicacik okyanusa sokmak pek bi keyifliydi tahmin edersiniz ki :) Her sene yapmak lazim!!

Nisan'daki dogum gunum yine sakin ama coooook keyifli gecti. Surprizler beni benden aldi, ki zaten bayilirim. Guzel arkadaslarimla cok guzel bir gece gecirdik.

Veee sonra hayatimda hic unutmayacagim baska bir doneme girdim. Mayis ayinda yaklasik 1-1,5 senedir planladigim Italya macerama basladim. Oradaki 5 ay hafizamdan hic silinmeyecek anilarla doldu. Degisik kulturler, degerli arkadasliklar, Buse'm, yeni bir dil, tek basina yasamak, yeniden ogrenci olmak, sadece yaratmak, hic bilmedigin sokaklarda dolasip o sehri icine sindirmek, baska birilerini hayatina dahil etmek ve cikartmak, yepyeni yerler gormek, hayatinda gezmedigin kadar, tabanlarin su toplayana kadar gezmek, modanin icinde yasamak, yasam coskusuyla dolmak... Dusununce gozlerimin bugulanmasini saglayan bu guzelim anilar, iyi ki yaptim, iyi ki cesaret ettim dedigim birsey olarak tum hayatim boyunca benle kalacak.

Arada bir goz kirptim gelip... Nevra'm ve Batu'nun guzel dugunu sebebiyle. Parti tadinda gecen bu dugunde, 3 saatlik uyku ve yol yorgunluguyla tum gece dansettim. Gecenin sonundaki o tatli yorgunluk ise guzel arkadasimin mutlulugunun yaninda pek birsey ifade etmedi zaten.

Sonra dondum. Ekim basinda... Gelip ise devam... Ee o kadar gittin de ne oldu derseniz, durun bakalim, daha olacaklar var. Belki kaldigi monotonluktan devam etti hayat ama hergun onu ozel kilmaya calisan yine bendim. Ne kadar siradan gorunurse gorunsun, her gunun ayri keyfi vardi, ayri bir tadi vardi, ben de elimden geldigince o tadi cikartmaya calistim. Ve bir sene daha boyle gecti.

Simdiiii tabi 2011'den beklentiler var. Ki sevgili Susan Miller ablamiz da demis; 2011 Koc burcunun yili olacakmis. Kariyer firsatlari, ask.. Hepsi Koclari bekliyor. Bakalim, Susan'a guvenimiz tam ;)



Bu vesileyle herkesin yeni yili kutlu olsun. Saglik, huzur ve mutluluk bizlerle olsun...

Sevgilerimle...

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Can’sız Bir Sene

 3 Ağustos 2024 akşamında ölüm haberini aldığımda, parmaklarım bunları yazmıştı. Neden bilmiyorum yayınlayamadım. Yayınlarsam gerçek olur diye düşündüm herhalde. Bir senedir her gün öyle ya da böyle aklıma geldin Can. Şimdi, o yarım haliyle, olduğu gibi dursun bu burda. Söylenecekler daha çok senin için, diğerleri de seni sevenler olarak kalbimizde bizimle… Sevgili Can, Dünyanın en orijinal insanı… Sana dün dediğim gibi;  “Hoşçakal, görüşürüz!”  Günlerdir kafamın içinde seninle konuşuyorum, bazen cevap bile verdiğini farkediyorum. Gülümsetiyorsun beni. Sonra denize bakıyorum, güneşin dalgalarda yansımasına, rüzgarın tatlı tatlı yanağıma esmesine, artık bunları göremeyecek, hissedemeyecek oluşun bende inanılmaz bir adaletsizlik duygusu oluşturuyor. Adalet zaten en yumuşak karnım iken, daha 45 yaşında gidişin bir gidiş gibi değil, kopartılma gibi hissettiriyor. Dün seni son kez gördüğümde, o bakışın bile buna emin olmama sebep. İstemiyordun biliyorum. Çok da hak ediyordun y...
Devamı

Gidememek

Gidemiyorum. Büyük sorun. Gitmek isteyip gidememek, kalmak isteyip kalamamak; huzursuz bacak sendromuna sahip kişilerin sorunuymuş diye okumuştum geçenlerde. Hastalıktan bağımsız, beni çok etkiledi. Ah! dedim, bende de var bundan.  Belki çoğumuzda olan ve yapabildiğimiz için lüks olduğunu bilmediğimiz bir eylem bu. Ben bir süredir istesem de yapamıyorum. İster adına kaçmak deyin, ister nefes almak, gidemiyorum. Meğer en büyük özgürlükmüş gidebilmek. Hele özgürlüğüne düşkün bir Koç burcu olarak bunu yapamamak, yavaş yavaş yiyor beni içten içe.  Ben kolay kolay köprüleri atan biri değilim, hiç olmadım. Hep tamir ettim, hep uğraştım, emek verdim, şans verdim. Kişilere, olaylara, sevgililere, arkadaşlara… Sonra bunların travmalarımla ilişkili olduğunu anladım, biraz biraz kendimi tanımaya başlayınca. Sonra kimini öylece zamana bıraktım, kabul edebileceğimi ettim, etmeyeceğimi çıkarttım centilmence.  Şimdi tam da oradan gitmek isterken, hayatımdan bazen tamamen, bazen 5 dakika...
Devamı

Kahraman

Ne kadar cok biten gunlerimiz oldu. Kimini hic farketmeden, kimi nefesleri kesen. Daha bir dakika oncesine donemedigimizi farkedemezken, ne de telasla gecti gunler, aylar, yillar, hem de hic caktirmadan. Bazilarini milat aldik, coguna bir etiket bicemeden. Dun de gecti. Ruhumu son alti aydir oksayan diger gunler gibi. Uzak ama aslinda kendi kalbim kadar bana yakin, sessiz ama bir o kadar anlamli bir sakinlikle. Dile kolay, yarim sene iste. Hic anlamadim nasil akip gectigini ama bu sefer oylesine degil, bana yasadigimi hissettirerek. Nefes alislarim degisti, uyandigimda calismayan gulumseme kaslarim bile harekete gecmeye basladilar. Yasam bir aracken, amac haline getirdi kendini. Ve ben bu arada huzuru kesfettim. Neler yormus beni meger uzun zamandir. Biriktirmisim. O biriktirdiklerim beni simdiki insan yapmis. Ama meger hayat beni yogururken acitmis sagimi solumu, dusmus kalkmisim. Dizlerim hep yara bere icinde kalmis. Birakmisim zamana iyilesir diye. Belki doktor iyilestirir sanmi...
Devamı